STAGE

Achter de schermen bij Iedereen Zomert

Geen enkele dag verliep hetzelfde tijdens mijn stage bij de VRT. Van redactievergaderingen tot opnames op locatie, ik maakte van dichtbij mee hoe televisie tot stand komt.

Mijn eerste dag bracht me met de trein naar Schaarbeek, waar de VRT-gebouwen gevestigd zijn. Een van mijn stagebegeleidsters hielp me op weg: badge, laptop en toegang tot de juiste schijven, applicaties en Teams-groepen. Dat nam een groot deel van de voormiddag in beslag. Na een snelle lunch ging het al naar de vierde verdieping, voor mijn eerste testopname.

In het begin van mijn stage werkte ik ook samen met regisseuse Mieke Ghys. Zo assisteerde ik haar bij opnames voor WinWin met Charlotte Sieben, en hielp ik haar een dag mee bij Hallo Kroket. Een fijne manier om meteen kennis te maken met verschillende programma's en de mensen achter de schermen.

Op 25 mei ging het nieuwe seizoen van Iedereen Zomert voor het eerst de lucht in. Ik werkte mee aan verschillende rubrieken en kwam zelf telkens kort in beeld tijdens "De Stelling". Na de eerste week bleek al dat de kijkcijfers sterk waren, en intussen, op maandag 8 juni, het moment waarop ik dit schrijf, staan we zelfs op de eerste plaats in de Vlaamse kijkcijferlijst. Een prachtige bevestiging van het werk van de hele ploeg.

Een bijzonder moment was de fotoshoot voor de VRT MAX-app. Ik mocht assisteren en stond plots op een set met vijf bekende Vlamingen, onder wie Dries Lenaerts, Margaux Bogaert, Karl Meesters en Sander Gillis.

Ook de opnames voor "De Eerste Keer" zal ik niet snel vergeten. Duo's kregen telkens een voorwerp voorgeschoteld dat ze nog nooit hadden gebruikt en moesten dat live uitproberen. Met enkele erg grappige deelnemers en hun spontane reacties was het voor de crew en mij vaak onmogelijk om ons lachen in te houden.

Een kleine anekdote om mee af te sluiten: voor de opnames van "De Stelling" stonden we op de Sinksenfoor. Na een lange draaidag in de felle zon ruimden we het materiaal op en merkten we dat ons trapje verdwenen was. De opruimdienst van de Sinksenfoor had het waarschijnlijk aangezien voor afval. We hebben het nooit terugvonden, maar erg was dat uiteindelijk niet.